Beukie

Kampverslag 2019

Steinbach - De kronieken van Anvard

Dit jaar werd het geduld van onze steeds groter wordende groep leden langer op de proef gesteld dan anders. We vertrokken namelijk pas 12 augustus i.p.v. 1 augustus en er gingen zelden zoveel kinderen mee. We waren met 62 + leiding en de kookploeg! Iedereen keek ook enorm uit naar de veelbelovende kampplaats. Door haar populariteit konden we die enkel later in augustus vastleggen en de leiding had een mooie teaservideo gelost na ons kampvoorbereidingsweekend. Maar goed, dringend tijd voor een zo waarheidsgetrouw mogelijke beschrijving van ons toch wel weer fantastische bivak! 

Één dag op voorhand begon de leiding samen met de aspi's al aan de opbouw. Er moesten tenten worden opgezet, bruggen en dammen gebouwd, inkleding voorzien en nog tal van andere karweitjes, zodat de leden via 'het foute perron' toekwamen in een afgewerkte, magische vallei. Want daar ging ons kamp door, in de vallei van Anvard: Een magisch gebied, waar vreemde wezens leven en de dieren spreken. We werden meteen opgeschrikt door een piloot die met zijn parachute uit zijn gecrashte vliegtuig was gesprongen en zo ook daar terecht was gekomen. Hij werd in bed gelegd en ook de leden maakten hun bed al op om daarna hun kelen voor een eerste keer te testen op de zangstonde en tegelijkertijd hun kampfamilie te weten te komen. 

We zijn er dus meteen goed ingevlogen en na het ontdekken van de omgeving, plezante waterspelen in het zonnetje en andere actieve activiteiten, was het tijd voor de dagtocht en tweedaagse. Het weer werd wat grauwer en wisselvallig, maar dat hield niemand tegen om flink door te stappen en al zingend te genieten van de prachtige omgeving. Het eerste groepje van de aspi's kwam zelfs voor het avondeten terug op de kampplaats en zij konden samen met de rest heerlijke spaghetti eten, rechtstreeks van de tafel! Voor de ribbels was dit natuurlijk een geweldige binnenkomer. Nu was eindelijk iedereen aanwezig en zelfs de grijze wolken hielden niemand tegen om voluit te ravotten in de rivier en het bos, taart te maken, uit een kelder te ontsnappen of zich in te leven in willekeurige personages. 

Het thema begon zich intussen te ontplooien, maar om meer te weten te komen over de geschiedenis van Anvard en zijn mysterieuze schepsels, moesten de leden op nachtelijk onderzoek uitgaan in het Bozosfo. De volgende dagen gebruikten ze hun inzichten om de bedrieglijke aap Keymon te verschalken, de faun Flavius met zijn kroniekenboek te verenigen en ook de cycloop Puddlegum gaf de gestolen honing terug aan Bolle de beer. Ondertussen was er gelukkig nog tijd voor onszelf, want die wilden we graag gebruiken om eens stil te staan bij onze afvalproductie en zijn gevolgen voor de zeeën en hun bewoners.

Naast bezinnen konden we ook samen dansen, met de hele groep, in koppels of iedereen door elkaar. Voor wie dit niet zijn of haar favoriete kampmoment was (waarvan we de mogelijkheid trouwens argwanend betwijfelen), voorzagen we nog tal van verschillende projecten die ze op de voorlaatste dag konden proberen. De natuur ontdekken, lichaamsverzorging, Colombiaans dansen of batiken: het kon allemaal! Jammer genoeg betekende dit ook dat ons bivak er alweer bijna op zat. 

De kookploeg had nog een leuke verrassing voorbereid. Voor we ons eten kregen, moesten we door een kleerkast een magische wereld binnenstappen. Wie dit overleefde kon genieten van een lekkere hap en daarna van de acteerkunsten van de leiding, tito's, keti's en aspi's. Tot slot stond ons een verbluffend schouwspel te wachten met muziek, licht en lasers om het kampvuur aan te steken. Toen het zo betekenisvolle woord 'Chiro', dat in karton boven het vuur hing, begon te smeulen, besefte iedereen dat het alweer voorbij was. Een goed georganiseerde, vlotte opkuis, een langdurige, maar gezellige treinrit en een emotioneel afscheid brachten ons uiteindelijk weer waar we allemaal vandaan kwamen. Hopelijk tot volgend jaar!
Veel liefs, Chiro Beukenhof

Groen

Kampverslag 2018

Amel - Highlands
Kampverslag 2018

Op 2 augustus  vertrokken we op ons jaarlijks Chirokamp, ook wel bivak genaamd. Eén dag eerder waren de leiding en de aspi’s al vertrokken om het hele kampement op te bouwen. Toen we met de rest van de groep, met uitzondering van de ribbels, toekwamen op het idyllische plekje in de Oostkantons, werden we meteen overweldigd door de schoonheid van de omgeving en de sjorring die er was neergepoot. De kampplek was gelegen tussen de beboste heuvels, waardoor een klein riviertje liep. Op voorwacht hadden de oudsten daar een indrukwekkend fort met ophaalbrug gebouwd dat het hele kamp dienst deed tijdens de themamomenten.

Kampverslag 2018

Het thema schoot ook meteen in gang, toen de koning van Engeland ons verwelkomde en de Schotse Clans zich voorstelden. Dat beide partijen niet met elkaar konden opschieten, zouden we later pas ontdekken. Verder lieten we dit niet aan ons hart komen, want het weer was fantastisch, waardoor we ons de eerste dagen enorm konden amuseren in de rivier, in het mini-zwembad en met andere waterspelletjes. Het bos was daarnaast een ideale plek om in de schaduw kampen te bouwen en een blaaspijpengevecht te houden.

Kampverslag 2018

Na een aantal dagen was het alweer tijd voor tweedaagse en dagtocht. In een dergelijke prachtige omgeving waren deze een gegarandeerd succes. De tito’s zwommen in een meer, de rakwi’s ontdekten verschillende vogels en rivierkreeften en de keti’s en aspi’s vonden zelf hun weg naar de eindbestemming. Iedereen was hierna wat uitgeput en er werden enkele  mensen een beetje ziek. Desondanks speelden de afdelingen, nu aangevuld door de ribbels, lustig voort en konden we de Engelsen verjagen die blijkbaar het gebied wouden overnemen. Tijdens het nachtspel konden we namelijk de wachters listig uitschakelen en met de hulp van druïde Malcolm werkten de twee clans eindelijk weer samen tegen een gezamenlijke vijand. 

 
Kampverslag 2018

Dit brengt ons alweer aan het einde van dit geweldige kamp dat zelfs niet werd verstoord door wat regenval de laatste dagen. Het kampvuur mocht jammer genoeg niet doorgaan, maar de laatste avond werd toch heel plezant door een stevige minifuif voor maxipret! We dansten nog beter dan op de volksdansavond en zongen luider dan op de zangstonde. Na dit creatieve en impulsieve afsluitmoment was het alweer gedaan, tijd voor de opkuis en de lastige weg terug.

Kampverslag 2018

Het waren weer eens tien dagen met fantastische, mooie, spannende, uitdagende en emotionele momenten om nooit meer te vergeten! 

Wiebe Ceulemans

Paars

Kampverslag 2017

Langdorp - Railroad through Cornville.
Kampverslag 2017 - 1

Het is 30 juli. In de lokalen van Chiro Beukenhof hangt een gespannen sfeer. De lucht is vol van verwachtingen. De bagage is binnen gebracht, alle medische fiches zijn in orde, de laatste vergaderingen zijn achter de rug. Gehaast legt de leiding de laatste hand aan een aantal belangrijke dingen die zeker nog af moeten. Morgen komt de camion in alle vroegte, en dan is er geen tijd voor dergelijke zaken.

Nog geen twaalf uur later is quasi de volledige inhoud van ons lokaal op weg. De leiding en aspiranten volgt, per trein of per auto. Diezelfde dag nog wordt een leeg veld ergens in de kempen omgetoverd tot het Wilde Westen, compleet met watertoren, windmolen en saloon. We trekken tenten recht, sjorren balken vast en zetten alles klaar voor de grote groep die morgen komt.

Kampverslag 2017 - 2

En dan is het zover voor de groep: mama en papa worden nog eens vastgepakt waarna de leiding roept dat we vertrekken. Nog eens zwaaien en dan, luid zingend, de trein op. Bestemming? Langdorp: een slaperig dorpje in het Hageland. Na een korte treinrit (zeker in vergelijking met vorig jaar), is het zover. Na een goeie vier kilometer stappen duikt in de straat een okergele hoeve op. Onze thuis voor de komende tien dagen. We maken onze bedden, leggen vlug even de regels uit en dan beginnen we meteen met een schitterende zangstonde. Aan de hand van een reis rond de wereld vol kleurrijke personages zingen we ons de longen uit ons lijf met de ene chiro-klassieker na de andere.

Op dag 3 is het voor de oudsten al weer tijd om op tweedaagse te gaan. Om 7 uur worden de aspiranten uit hun bed gelicht en gedropt ergens in een straat. Afspraak op het volgende tussenpunt, tot dan. De volgende twee dagen worden voor hen iets avontuurlijker dan gepland. Nu en dan gaat het eens de mist in, en uiteindelijk komen we in het donker toe op onze slaapplaats.

Kampverslag 2017 - 3

De volgende dag stappen onze gasten onverminderd voort en uiteindelijk ronden ze de tocht succesvol af. Ondertussen gaan ook de titos en de rakwis op pad. Zij maken een korte wandeling om de postkoets terug te gaan halen, in de hoop van toch eindelijk die lang verwachte brief van mama en papa te kunnen krijgen. Tenslotte voegen ook de ribbels, onze jongste zich die avond bij de bende.

De dag nadien staat vooral in teken van uitrusten van de tocht en ons voorbereiden op de familiedag. In kleine groepen met leden van alle leeftijden, geleid door een aspirant, ontknopen we het thema. Een slaperig prairie-dorp wordt belaagd door bandieten die mensen afpersen en bedreigen. We gingen al een premie-jager halen om te helpen, maar nu blijkt dat de sherrif die niet kan betalen. We gaan dus op zoek naar een goudmijn. Na een lange dag vol intensief spel slagen we erin om het benodigde goud te bemachtigen, en komen we te weten wie het meesterbrein achter de schurken is. Natuurlijk laten we dat ons niet zomaar gebeuren, en stellen we alles in het werk om hem te dwarsbomen.

Kampverslag 2017 - 4

Gelukkig vinden we tussendoor nog tijd voor een aantal echte kamp-klassiekers. Op de volksdansavond gooit iedereen de beentjes nog eens los en op bezinning staan we via spelvorm stil bij een aantal belangrijke maatschappelijke vraagstukken. Daarnaast dienen de waterspelletjes, krachtspelen en vuile spelen zeker vernoemd te worden als echte vaste kamp-waarden.

Op een dag worden we wakker en beseffen we: “het is al weer dag 9”. Na nog een laatste spel en een intense ontknoping van het thema bereiden we ons met z’n allen voor op een groot feest. In workshops helpt iedereen mee voorbereiden. Sommigen versieren de reftertent of maken hapjes, anderen voorzien een toneeltje in schaduwspel of werken aan kledij. De oudsten bouwen een kampvuur om ons door de nacht te krijgen.

Kampverslag 2017 - 5

Na veel lekker eten en plezier, een indrukwekkend kampvuur, een paar goeie nachtelijke babbels en een veel te korte nacht (een constante op kamp) is het tijd voor ons minst favoriete deel van het kamp: opruimen. In de regen werkt iedereen hard door om alles op tijd opgeruimd te krijgen en zoals elk jaar slagen we daar weer in.
Moe maar voldaan (maar toch vooral echt moe) keren we terug naar huis, om aan het station in de armen te vliegen van mama en papa. Nog een laatste keer met de hele groep in de kring om onze nieuwe leiding te verwelkomen en onze stoppende leiding passend af te zwaaien, en dan is het toch echt gedaan.

Het was een schitterend kamp, met veel mooie momenten, grote uitdagingen en waardevolle momenten. Na 10 dagen heel intens samen te leven voelt thuiskomen in een stil huis altijd een beetje raar aan, maar gelukkig kan de leiding direct beginnen met het nieuwe jaar voor te bereiden.

Tot op de startdag in september!

Elias

Blauw